Remont ścian po powodzi
Niemal każdy budynek, który uległ zalaniu w wyniku powodzi i w którym wysoki poziom wody utrzymywał się przez długi okres, wykazuje bardzo dużą wilgotność przegród i elementów konstrukcji, w tym ścian. Duża zawartość wody utrzymująca się w konstrukcji budynku przez długi czas może prowadzić do pogorszenia niektórych właściwości materiałów budowlanych, np. izolacyjności termicznej czy wytrzymałości. Poza tym, długo utrzymująca się wilgoć grozi także rozwojem mikroorganizmów – grzybów.
Wysoka wilgotność konstrukcji ścian (powyżej 25% masy) jest związana przede wszystkim z poziomem zalania budynku oraz czasem, przez który woda utrzymywała się na wysokim poziomie. Ze względu na długi czas kontaktu z wodą, zdecydowanie mniejsza znaczenie ma zdolność materiału do chłonięcia wody (absorpcja).
W przypadku budynków wymurowanych z bloczków z autoklawizowanego betonu komórkowego YTONG istnieje bardzo duża szansa na wysuszenie ścian do wilgotności utrzymującej się podczas normalnych warunków użytkowania, tj. ok. 5% masy.
Potwierdzają to długofalowe badania obiektów oraz pojedynczych bloczków zalanych podczas powodzi w roku 1997. Na podstawie badań budynków stwierdzono, że w ciągu około roku od momentu zalania, wilgotność ścian w budynkach spadła do poziomu poniżej 10% masy. W przypadku intensywnego osuszania (przy pomocy dmuchaw gorącego powietrza) możliwe jest osuszenie ścian do poziomu wilgotności poniżej 2% masy.
Wpływ na możliwość osuszenia ścian, obok warunków klimatycznych, mają także materiały znajdujące się w bezpośrednim kontakcie ze warstwą konstrukcyjną – tynk lub warstwa izolacji termicznej. W przypadku budynków, których ściany zewnętrzne zostały ocieplone przy pomocy systemów izolacji termicznej, występuje konieczność ich zerwania i wymiany, ze względu na ryzyko rozwoju mikroorganizmów.
Beton komórkowy jest materiałem mineralnym o odczynie alkalicznym (zasadowym), dzięki czemu nie stanowi dobrego podłoża do rozwoju grzybów. Rozwój kolonii grzybów może jednak nastąpić w przypadku długiego utrzymywania się wilgoci oraz braku dostępu tlenu – np. na styku izolacji termicznej ze styropianu i muru. W przypadku izolacji termicznej z wełny mineralnej, wysychanie muru będzie mniej ograniczone, jednak sama wełna jest materiałem znacznie bardziej podatnym na gnicie.
W ścianach jednowarstwowych bez docieplenia, przeszkodą w wysychaniu ścian może być warstwa tynku. Problem ten znika w przypadku zastosowania intensywnego osuszania. Ponadto, ściany z betonu komórkowego nie pokryte materiałem trwale zatrzymującym wilgoć (np. styropian) nie są narażone na rozwój mikroorganizmów.
Ponadto, przeprowadzone badania wykazały, że beton komórkowy YTONG pod wpływem długiego kontaktu z wodą nie zmienia swojej struktury ani składu mineralnego. Dzięki temu, bloczki z betonu komórkowego YTONG po osuszeniu odzyskują swoje pierwotne właściwości.
Wysoka wilgotność konstrukcji ścian (powyżej 25% masy) jest związana przede wszystkim z poziomem zalania budynku oraz czasem, przez który woda utrzymywała się na wysokim poziomie. Ze względu na długi czas kontaktu z wodą, zdecydowanie mniejsza znaczenie ma zdolność materiału do chłonięcia wody (absorpcja).
W przypadku budynków wymurowanych z bloczków z autoklawizowanego betonu komórkowego YTONG istnieje bardzo duża szansa na wysuszenie ścian do wilgotności utrzymującej się podczas normalnych warunków użytkowania, tj. ok. 5% masy.
Potwierdzają to długofalowe badania obiektów oraz pojedynczych bloczków zalanych podczas powodzi w roku 1997. Na podstawie badań budynków stwierdzono, że w ciągu około roku od momentu zalania, wilgotność ścian w budynkach spadła do poziomu poniżej 10% masy. W przypadku intensywnego osuszania (przy pomocy dmuchaw gorącego powietrza) możliwe jest osuszenie ścian do poziomu wilgotności poniżej 2% masy.
Wpływ na możliwość osuszenia ścian, obok warunków klimatycznych, mają także materiały znajdujące się w bezpośrednim kontakcie ze warstwą konstrukcyjną – tynk lub warstwa izolacji termicznej. W przypadku budynków, których ściany zewnętrzne zostały ocieplone przy pomocy systemów izolacji termicznej, występuje konieczność ich zerwania i wymiany, ze względu na ryzyko rozwoju mikroorganizmów.
Beton komórkowy jest materiałem mineralnym o odczynie alkalicznym (zasadowym), dzięki czemu nie stanowi dobrego podłoża do rozwoju grzybów. Rozwój kolonii grzybów może jednak nastąpić w przypadku długiego utrzymywania się wilgoci oraz braku dostępu tlenu – np. na styku izolacji termicznej ze styropianu i muru. W przypadku izolacji termicznej z wełny mineralnej, wysychanie muru będzie mniej ograniczone, jednak sama wełna jest materiałem znacznie bardziej podatnym na gnicie.
W ścianach jednowarstwowych bez docieplenia, przeszkodą w wysychaniu ścian może być warstwa tynku. Problem ten znika w przypadku zastosowania intensywnego osuszania. Ponadto, ściany z betonu komórkowego nie pokryte materiałem trwale zatrzymującym wilgoć (np. styropian) nie są narażone na rozwój mikroorganizmów.
Ponadto, przeprowadzone badania wykazały, że beton komórkowy YTONG pod wpływem długiego kontaktu z wodą nie zmienia swojej struktury ani składu mineralnego. Dzięki temu, bloczki z betonu komórkowego YTONG po osuszeniu odzyskują swoje pierwotne właściwości.